متحدینی که ایران را در برابر آمریکا آسیب‌ناپذیر کرده اند

محمد رستم پور
بدون وجود متحدین وفادار، تمام تلاش‌های عملیاتی آمریکا صرفاً روی ایران متمرکز می‌شد و بدون ترس از عواقب وخیم مداخله نظامی، بلافاصله پس از تحریم‌های اقتصادی به ایران حمله می‌کرد.
2831
به گزارش سیاست پارسی، 

برخی از مردم کشورمان در مورد ضرورت تسلیح و تجهیز مالی متحدین ایران در کشورهای افغانستان، یمن، عراق، سوریه، لبنان و فلسطین ابراز تردید میکنند آن هم در شرایطی که ایالات متحده، سخت‌ترین تحریم‌های تاریخ را در چارچوب «فشار حداکثری» علیه ایران اعمال کرده است.  «الیجا مگنیر» روزنامه‌نگار باتجربه و کارشناس برجسته مسائل نظامی و سیاسی با بیش از 35 سال سابقه در رصد و تحلیل مسائل اروپا، آفریقا و خاورمیانه نگاهی تاریخی دارد به چرایی و نحوه حضور ایران در کشورهای منطقه.

تحریم ایران، از زمان وقوع انقلاب اسلامی به رهبری امام خمینی در سال 1979، آغاز شده و با روی کار آمدن رئیس‌جمهور جدید در آمریکا شدت گرفته است. 41 سال پیش، ایران متحدی نداشت و همسایگان او نیز عمدتاً از رژیم صدام در عراق حمایت می‌کردند. خصومت آمریکا با ایران به دلیل سرنگونی متحد وفادارش، رژیم پهلوی در ایران بود. پهلوی با کمک سیا و با یک کودتا علیه حکومت مردمی مصدق قدرت گرفت. کودتایی که با هدف تسلط آمریکا و بریتانیا بر نفت ایران طراحی و اجرا شد. دموکراسی هیچ‌گاه برای آمریکا مسأله نبوده است. آمریکا فقط به دنبال تقویت منافع و حفظ سلطه است، در حالی که نظام‌های سیاسی را به اسم آزادی و دموکراسی سرنگون می‌کند.

ایران، پس از انقلاب خود را بدون متحد دید. اسرائیل در سال 1982 با رضایت کشورهای خلیج فارس به ویژه عربستان سعودی، به لبنان حمله کرد تا سازمان آزادی‌بخش فلسطین به رهبری عرفات را از بین ببرد. با این حال، «نتایج ناخواسته» این حمله، فرصتی استثنائی برای ایران فراهم کرد تا به درخواست لبنانی‌ها برای کمک به آنان پاسخ دهد. ایران توانست سازگاری ایدئولوژیک منحصربه‌فردی با شیعیان لبنان پدید آورد. شیعیانی که از لحاظ تاریخی شهروندان درجه دو در لبنان محسوب می‌شدند و سرزمین و محل زندگی آنان در معرض اشغال اسرائیل بود.

ایجاد روابط استراتژیک با لبنان از راه سوریه می‌گذشت، چرا که ارسال سلاح و نیرو و تجهیزات از طریق این کشور میسر بود در نتیجه سرنوشت ایران و لبنان و سوریه به هم گره خورد.

در نتیجه، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی بر اساس اصل دو و سه قانون اساسی ایران، وارد لبنان شد تا از مقاومت اسلامی لبنان که بعدها به حزب‌الله معروف شد، حمایت کند. ایجاد روابط استراتژیک با لبنان از راه سوریه می‌گذشت، چرا که ارسال سلاح و نیرو و تجهیزات از طریق این کشور میسر بود. در نتیجه سرنوشت ایران و لبنان و سوریه به هم گره خورد. بشار اسد از سال 2003 و با اشغال عراق توسط آمریکا کوشش کرد کشور خود را از معرکه بیرون بکشد، اما با محکم شدن حلقه محاصره اطراف ایران کوشش او به ثمر نرسید. کنار زدن صدام در عراق نیز فرصت دیگری برای ایران فراهم کرد.

پس از عراق، نوبت سوریه و لبنان شد. وزیر خارجه وقت آمریکا، کالین پاول، به بشار اسد هشدار داد در صورتی که به حمایتش از ایران و حزب‌الله ادامه دهد، سرنگون خواهد شد. با اشغالگر اعلام شدن آمریکا در عراق، اسد همچون ایران از نیروهای مدافع عراق در برابر آمریکایی‌ها حمایت کرد. سعودی‌ها موضعی متزلزل گرفتند، چرا که از تسلط شیعیان بر عراق می‌ترسیدند. ایران پذیرفت به جای آنکه در خانه با آمریکا بجنگد، در عراق با آمریکا رودررو شود. در نتیجه، تقویت متحدین عراقی یک مؤلفه مهم و اساسی در امنیت ملّی ایران برای ایجاد یک خط دفاعی مستحکم در مقابل آمریکا ترسیم شد.

 با درخواست اسد، سپاه ایران وارد سوریه شد تا خط دفاعی ایران بعد از عراق و لبنان، در سوریه بنا شود.

در سال 2006، کابینه جورج بوش به ایهود اولمرت، نخست‌وزیر اسرائیل چراغ سبز نشان داد تا حزب‌الله لبنان را از بین ببرد. اما لبنان تنها هدف نبود. آمریکایی‌ها به دنبال قطع راه‌های ارتباطی لبنان و سوریه و سرنگونی بشار و در ادامه، تنگ‌ کردن حلقه محاصره ایران بودند. علاوه بر این، حزب‌الله مانع پروژه مهم خاورمیانه بود. آمریکایی‌ها و اسرائیلی‌ها برای آنکه اعراب را پای میز مذاکره بکشانند و آرمان آزادسازی فلسطین را محو کنند، باید حزب‌الله را از سر راه برمی‌داشتند. با حمله اسرائیل به لبنان در سال 2006، اسد بدون توجه به برتری نیروی هوایی اسرائیل، انبارهای تسلیحاتی خود را به روی لبنانی‌ها باز کرد و با در اختیار قرار دادن تجهیزات خود، کمک کرد تا بازی تغییر کند.

در سال 2011، جهان متوجه جنگ سوریه شد. بشار اسد دو سال دیر فهمید ناآرامی‌های سوریه توطئه‌ای منطقه‌ای و بین‌المللی است برای آنکه شامات دچار هرج و مرج شود و دولتی شکست‌خورده تحت سلطه جهادگران پدید آید. همان جهادگرانی که نطفه آنان در افغانستان کاشته شده بود و با سرعت زیاد، تکثیر شدند تا با برخورداری از اطلاعات سرویس‌های امنیتی کشورهای منطقه، زمینه نابودی ایدئولوژِی ایران و متحدینش را فراهم کنند. با درخواست اسد، سپاه ایران وارد سوریه شد تا خط دفاعی ایران بعد از عراق و لبنان، در سوریه بنا شود.

بدون متحدین ایران، تمام تلاش‌های عملیاتی آمریکا صرفاً روی ایران متمرکز می‌شد و بدون ترس از عواقب وخیم مداخله نظامی، بلافاصله پس از تحریم‌های اقتصادی به ایران حمله می‌کرد.

بدون متحدین ایران، تمام تلاش‌های عملیاتی آمریکا صرفاً روی ایران متمرکز می‌شد و بدون ترس از عواقب وخیم مداخله نظامی، بلافاصله پس از تحریم‌های اقتصادی به ایران حمله می‌کرد. امروز ایالات متحده باید این واقعیت انکارناپذیر را بپذیرد که اگر به ایران حمله کند، متحدین ایران در فلسطین و لبنان و سوریه و عراق، جهنمی برای متحدین آمریکا و پایگاه‌های نظامی او در منطقه بر پا خواهند کرد. چهل سال حمایت ایران از متحدینش، دیوار محکم محافظی اطراف ایران کشیده تا جایی که متحدین ایران سرنوشت خود را با سرنوشت ایران یکی می‌دانند. هیچ کشوری در جهان نیست که بتواند روی متحدینش در انگیزه‌های اعتقادی و اهداف ایدئولوژیک تا سر حد قربانی شدن حساب کند.

ایران پس از ترور غیرقانونی سردار سلیمانی، به صورت علنی به پایگاه آمریکایی عین‌الاسد حمله کرد. هیچ کشور دیگری جرأت نکرده است به صورت آشکار به آمریکا حمله کند و تلفاتی را به او تحمیل کند و در عین حال، همچنان هژمونی آمریکا را به بازی بگیرد. آمریکا، یک ایرانِ بدون موشک، بدون هواپیمای بدون سرنشین و یک ایرانِ ضعیف در جنگ اطلاعاتی می‌خواهد. اگر ایران، امروز موشک و متحد نداشت، بدون تردید آمریکا این حمله را تلافی می‌کرد.

آمریکا، یک ایرانِ بدون موشک، بدون هواپیمای بدون سرنشین و یک ایرانِ ضعیف در جنگ اطلاعاتی می‌خواهد، اگر ایران، امروز موشک و متحد نداشت، بدون تردید آمریکا این حمله را تلافی می‌کرد.

 ایران و متحدانش در وسط معرکه‌اند و آمریکا و اسرائیل هم دست نمی‌کشند. همبستگی ایران و متحدینش بیش از هر زمان دیگری نیاز است. پرداختن به این موضوع که چه مقدار از بودجه سالانه ایران خرج متحدینش می‌شود، موضوعیتی ندارد. روح وفاداری که متحدین را در یک حمایت متقابل، منسجم می‌کند، نباید معطوف به ملاحظات مالی باشد. این انسجام و وفاداری اصلاً قابل اندازه‌گیری نیست.