سیاست پارسی
روزنامه نگار انگلیسی در گفت و گو با «سیاست پارسی» بیان کرد

جنبش سیاه پوستان آمریکایی به اروپا صادر شده است

شاید در وهله اول چندان قابل باور نبود که جنبشی کوچک که از شهر مینیاپولیس آمریکا شروع شد، بتواند در تعداد زیادی از شهرهای اروپایی نیز نمودار شده و خود را به نمایش بگذارد. با این حال «جان سیاهان اهمیت دارد» امروز، یک جنبش احقاق حق سیاه پوستان است که در بسیاری از کشورها و شهرهای غربی ریشه دوانده و به تمام دنیا صادر شده است. 
2931
به گزارش سیاست پارسی، 

«تونی گاسلینگ» روزنامه نگار و فعال اجتماعی انگلیسی در گفت و گو با «سیاست پارسی» به بیان تجربیات خود از جنبش های اجتماعی در آمریکا و انگلیس پرداخت و بیان کرد جنبش های احقاق حقوق مدنی سیاه پوستان هم اینک نه تنها در آمریکا بلکه در سراسر کشورهای غربی که سابقه ای از برده داری و یا تبعیض نژادی داشته اند ریشه دوانده و مشاهد می شود. 

  • سیاه پوستان و رنگین پوستان زیادی در طول سالها در آمریکا کشته شده‌اند ولی واکنش مردم را مثل قضیه جورج فلوید به همراه نداشتند. این اعتراضات چرا صورت می‌گیرند؟ برخی فکر می‌کنند مسائل انتخاباتی در این میان بسیار مهم هستند. شما چه فکر می‌کنید؟

می‌شود این اعتراضات را با جنبش پلنگ سیاه[1] در دهه 1960 مقایسه کرد هر چند تفاوت خیلی زیادی بین نژادپرستی در ساختار آمریکا در دهه 1960 و امروز وجود دارد. اولین نکته این است که اولین بار نیست که چنین اعتراضاتی رخ می‌دهند. دومین نکته اینکه امروزه می‌دانیم که مثلاً اِف‌بی‌ای در گروه پلنگ سیاه اعمال نفوذ کرده بود و فکر می‌کنم امروز هم همینطور است. باید گروه «جان سیاهان مهم است» را زیر ذره‌بین بگذارید. این سازمان چیست؟ یک گروه مردمی است که در خیابان‌ها شکل گرفته است یا عمداً حمایت مالی می‌شود؟ این گروه توسط سیاستمداران آمریکایی حمایت مالی می شود.  افرادی که کمک‌های مالی را ارائه می‌کنند، تصمیم می‌گیرند چه کسی گروه را اداره می‌کند. پس می‌توان آن را سازمانی دارای سلسله مراتب از بالا به پایین دانست اما با این وجود دارد به نتایج خیلی خوب و مثبتی در مبارزه با نژاد پرستی دست می‌یابد. امروز در بریستول شاهد چیزی هستیم که مردم با رنگ پوست‌های مختلف بیش از 15 سال انتظار آن را می‌کشیدند و در تظاهرات بریستول اتفاق می‌افتد. تظاهرکنندگان مجسمه ادوارد کلستون، تاجر برده، را پایین کشیدند و داخل دریا انداختند. این یک اتفاق بسیار مثبت است چون در واقع بسیاری از مردم شهر، و به نظر من اکثریت، نمی‌خواهند که مجسمه یک تاجر برده را در شهر ببینند. 

این اتفاقات، اتفاقات خوبی است ولی باید بپرسیم که آیا این واقعاً جنبشی مردمی است؟ شاهد جنبشی هستیم که شبیه رخدادهای کشورهای دیگر نظیر اوکراین است یعنی مردم زیادی با مقاصد خوب به خیابان می‌ریزند اما ممکن است طرحی پنهانی وجود داشته باشد. این مسئله مثلاً در آمریکا باید برای خیلی‌ها واضح باشد. آمریکا انتخابات ریاست جمهور در پیش دارد و این مسئله جامعه را بین دو نامزد اصلی تقسیم بندی کرده است یعنی جو بایدن و دونالد ترامپ. احتمال استفاده از سازمان‌هایی نظیر جنبش‌های سیاه پوستی برای اهداف سیاسی وجود دارد.

 

  • نگاهی به عملکرد گذشته جنبش‌های مردمی و به خصوص جنبش وال استریت نشان می‌دهد که اگر جنبش‌ها کاملاً مردمی باشند، معمولاً در آمریکا به جایی نمی‌رسند. این مسئله تا چه حد درست است؟

نمی‌دانیم چه اتفاقی خواهد افتاد. اما یک چیز را می‌توانم به شما بگویم، تاکنون اینقدر کانال تلویزیونی خبری را در انگلستان ندیده‌ام که درباره تظاهرات صحبت کرده و آن را تبلیغ کنند. در تلویزیون تظاهرات تبلیغ می‌شود و می‌گویند که تظاهرات آخر این هفته برگزار می‌شود. تظاهرات آخر این هفته برگزار می‌شود. مثلاً در تلویزیون می‌گویند که تظاهرات چهارشنبه، پنجشنبه یا جمعه خواهد بود. خود من در گذشته تظاهرات‌هایی را سازمان دهی کرده‌ام اما هیچ وقت نمی‌توانید از تلویزیون برای تبلیغ تظاهرات استفاده کنید.

 

  • وقتی با فعالان اجتماعی در آمریکا هم صحبت می‌کردم گفتند که همین اتفاق در ایالات متحده رخ می‌دهد، تلویزیون همه چیز را تحت پوشش قرار داده است و به نوعی در حال تبلیغ کردن برای انجام تظاهرات است.

مسئله اصلی پوشش دادن اعتراضات نیست. نکته اصلی تبلیغ کردن تظاهرات سه یا چهار روز پیش از رخ دادن است. قبلاً چنین چیزی را در تلویزیون ندیده‌ام.

 

  • چرا این مسئله رخ می‌دهد؟

بنظرم به خاطر این است که تظاهرات‌ها رسماً از طرف افرادی که از آن حمایت مالی می‌کنند تأیید شده است و این پیام به شبکه‌های تلویزیونی و رسانه‌های دیگر منتقل شده که این تظاهرات‌ها خوب هستند. ما تظاهرات خوب و تظاهرات بد داریم. تقریباً دو هفته پیش در لندن تظاهراتی علیه قرنطینه بخاطر کرونا داشتیم که رسانه‌ها به شکل منفی آن را پوشش دادند و توضیحی داده نشد که چرا مردم به خیابان آمده‌اند، انتقاد شدیدی از مردم شد و قبل از تظاهرات آن را تبلیغ نکردند. تظاهرات اخیر علیه نژادپرستی در چند هفته اخیر، به ویژه در آخر این هفته در بریستول و لندن شدیداً در تلویزیون تبلیغ شدند و اخبار آنها چند روز قبل از برگزاری پوشش داده شد.

 

  • گفتید که جنبش «جان سیاهان مهم است» سازمانی است که حمایت مالی می‌شود و شاید تظاهرات ساختگی و کنترل شده باشد...

خیر از کلمه ساختگی استفاده نکردم. تظاهرات ساختگی نیست. «جان سیاهان اهمیت دارد» یک سازمان واقعی است اما حامیان مالی‌اش رهبران آن را انتخاب می‌کنند.

 

  • بسیار خب. فکر می‌کنید امکان دارد که اوضاع از کنترل خارج شود؟

واقعاً نمی‌دانم. اعتراضات اکنون به مسیرهای مختلفی می‌توانند بروند. متوجه هستید که حامیان مالی گروه الان قدرت زیادی دارند. آن‌ها هستند که تصمیم می‌گیرند آیا تظاهرات تداوم داشته باشد. نمی‌دانیم چه حوادثی رخ خواهد داد. مثلاً اگر اتفاقات جدیدی رخ دهند که تصویر منفی از پلیس ترسیم کنند، تظاهرات شدت خواهد یافت. اگر پلیس رفتار ملایمی داشته باشد از شدت تظاهرات کاسته خواهد شد. پس در حال حاضر هر چیزی امکان پذیر است. نمی‌دانیم که آینده آبستن چه حوادثی است.

واضح است که بسیاری خواهان این تظاهرات‌ها هستند چون طرح‌های آنها برای انتخابات ریاست جمهوری را برجسته خواهد کرد. ما اینجا در بریستول تشکیلات بزرگی از جنبش «جان سیاهان اهمیت دارد» را شاهد هستیم زیرا شاهد یک جامعه بزرگ از سیاهان در این منطقه هستیم. این گروه از دهه 1950 و 1960 در بریستول بوده‌اند و جامعه سومالیایی‌ها هم هستند و می‌بینید که بریستول شهری بندری و چند فرهنگی است. در سال 2016 تظاهراتی داشتیم که من هم در شهر شاهدش بودم. وقتی تظاهر کنندگان را دیدم باورم نمی‌شد چون داشتند شعار می‌دادند «دستهایم بالاست، شلیک نکن» «دستهایم بالاست، شلیک نکن». می‌دانیم که پلیس انگلیس مسلح نیست و روش‌های خیلی ملایمی دارد اما این شعار از آمریکا آمده است. دقیقاً این شعار از آمریکا وارد شده است نه از خود بریستول. این مسئله برای من بسیار هشدار دهنده است که می‌بینم تظاهرکنندگان شعاری می‌دهند که هیچ ربطی به این شهر ندارد. تظاهرات‌های کنونی به نظر می‌رسد که فقط مسئله‌ای بین پلیس و سیاه پوستان در آمریکا و بریتانیا باشد.

 

  • به نظر شما چرا تظاهرات سیاه پوستان در کشورهای اروپایی هم گسترش یافته، به ویژه در بریتانیا، آلمان و فرانسه. به نظر شما دلیل آن چیست و چرا رسانه‌ها دارند این تظاهرات را تبلیغ می‌کنند؟

اول به این سؤال بپردازیم که چرا رسانه‌ها تظاهرات را تبلیغ می‌کنند. چون این تظاهرات خوب هستند، تا حدی شبیه تروریست‌های خوب و تروریست‌های بد. ما مبارزان آزادی‌خواه داریم و تروریست‌ها. مثلاً اگر رهبر یک کشور خارجی مثل بشار اسد ترور شود، رسانه‌های بریتانیایی عاملان این ترور را مبارزان آزادی‌خواه می‌بینند یا تروریست‌های خوب. همین مسئله درباره تظاهرات هم صادق است. گاهی تظاهرات خوب یا بد تصویر می‌شوند که نشان دهنده ضعف روزنامه نگاری در بریتانیا است. دیگر از روزنامه نگاری متعادل خبری نیست پس اهمیتی ندارد که هدف شخص چیست بلکه روزنامه نگاران و سردبیران با نوعی باور امروزی اخبار را پوشش می‌دهند. اینکه آیا اتفاقی با طرح ما همخوانی دارد یا خیر. پس روزنامه نگاری متعادل نداریم که تظاهرات درباره چه چیزی است. فقط می‌گویند که مثلاً این گروه خوب است و آن گروه بد است اما هیچ تحلیلی ارائه نمی‌دهند.

 

  • چه چیزی این تظاهرات را خوب کرده است؟

به نظرم طرحی است که با خواسته‌های نخبگان جامعه همخوانی دارد. مثلاً اگر به نفع یک کارزار انتخاباتی در آمریکا باشد آن تظاهرات خوب است یا مثلاً ما در بریستول شهرداری دو رگه داریم و می‌تواند با حمایت از تظاهرات تصویر خوبی از خود نمایش دهد. چنین مسائلی تظاهرات را خوب می‌کند. اما اگر مثلاً بگویید که قرنطینه ضروری نیست تظاهرات شما بد نشان داده می‌شود. می‌بینید که رسانه‌ها هر چیزی که بخواهند را انتخاب می‌کنند. می‌گویند این تظاهرات خوب است و آن تظاهرات بد است. این تصمیمات منعکس کننده دیدگاه مردم نیست بلکه طرح مورد نظر سردبیران است که می‌خواهند مخاطبان یک رویداد را به شکل خاصی ببینند و باور کنند.

 

[1] Black Panter