سیاست پارسی
ترجمه کتاب خاطرات جان بولتون (23)

جزییات جلسه مفرح ترامپ و اون در سنگاپور

کتاب خاطرات جان بولتون مشاور سابق امنیت ملی ترامپ، جنجال و سر و صدای زیادی در کل دنیا به پا کرده است. بولتون در این کتاب خاطرات که بارها از سوی دولت آمریکا تهدید شد جلوی انتشار آن گرفته میشود، به بسیاری از وجوه نادیده مدیریت ترامپ در کاخ سفید پرداخته شده است. به دلیل اهمیت این کتاب در حوزه سیاست خارجی و روابط بین الملل، سایت سیاست پارسی هر روز بخشی از این کتاب را ترجمه کرده و در اختیار علاقمندان قرار می‌دهد. با «سیاست پارسی همراه باشید».
2991
به گزارش سیاست پارسی، 

مت پوتینجر، مدیر ارشد شورای امنیت ملی در بخش آسیا، ساعت یک شب مرا بیدار کرد تا بگوید مذاکرات به پایان رسیده است؛ تعجبی هم نداشت. پمپئو و و کیم یونگ چول هم قرار بود ساعت 7 صبح در هتل کاپلا که محل دیدار ترامپ و کیم بود دیدار کنند تا ببینند چکار می‌توانند انجام دهند. ترامپ در نهایت ساعت 8 صبح ظاهر شد و ما به سمت هتل کاپلا حرکت کردیم. ترامپ «رضایت» خود از «بیانیه کوتاهی» که به آن رسیده بودیم را اعلام کرد که البته مرا شگفت زده کرد زیرا در هیچ کجا اشاره‌ای به پایان یافتن جنگ دو کره نشده بود. در حقیقت این بیانیه چیز خاصی برای گفتن نداشت. ما در حقیقت در مقابل گلوله دیگری جا خالی داده بودیم. به موازات همه این کارها، ترامپ در حال آماده کردن توئیتی درباره پیروزی 5 به 4 دادگاه عالی در مسئله رأی در اوهایو بود و برای کادلو که دچار حمله قلبی شده بود، آرزوی سلامتی ‌کرد که خوشبختانه حمله قلبی کوچکی بود و احتمالاً بر سر همان مسائل جی 7 به وجود آمده بود.

کیم پرسید که ارزیابی ترامپ از او چطور است و ترامپ پاسخ داد که از این سؤال خوشش آمده است. او کیم را بسیار باهوش، کاملاً مرموز و فرد بسیار خوبی می‌داند؛ کاملاً بی ریا با شخصیتی بزرگ. کیم گفت که در سیاست، افراد مانند بازیگران هستند.

بعد از آن که کیم جونگ اون به همراه چهار دستیار خود به اتاقی که ملاقات اصلی در آن صورت می‌گرفت وارد شد، به مراسم ورود و گفت و گوی ترامپ – کیم رفتیم و بعد ملاقات تک به تک بین آنها صورت گرفت. او با طرف آمریکایی دست داد و البته شخص بنده! و بعد نشستیم تا رسانه‌ها عکس‌هایشان را از صحنه‌ای که مانند یک ابدیت بود، بگیرند. زمانی که جمعیت مطبوعاتی در نهایت متفرق شدند، کیم (از طریق مترجمان) بیان کرد که مطبوعات حالا چه داستان‌هایی می‌خواهند ببافند و ترامپ هم از عدم صداقت رسانه‌ها شکایت کرد. ترامپ گفت که فکر می‌کند دیدار تک به تک بسیار مثبت بوده است و پیش دستی کرد تا بگوید بهتر است سران دو کشور از طریق تلفن با هم در تماس باقی بمانند. کیم با خنده، ترامپ را از سه رییس جمهور قبلی‌اش متمایز ساخت و گفت که اگر آنها بودند رهبری‌شان را از طریق برگزاری اجلاس نشان نمی‌دادند. ترامپ که به خود می‌بالید، با اشاره به اولین جلساتی که با اوباما در دوران انتقال دولت داشته است، بیان کرد که اوباما آماده بود تا بدون اینکه در اول کار صحبتی با طرف مقابل داشته باشد، اشتباهاتی را در مقابل کره شمالی مرتکب شود. ترامپ گفت که بلافاصله فهمیده خودش و کیم خوب با هم کنار می‌آیند. کیم پرسید که ارزیابی ترامپ از او چطور است و ترامپ پاسخ داد که از این سؤال خوشش آمده است. او کیم را بسیار باهوش، کاملاً مرموز و فرد بسیار خوبی می‌داند؛ کاملاً بی ریا با شخصیتی بزرگ. کیم گفت که در سیاست، افراد مانند بازیگران هستند.

کیم با جدیت ادعا کرد که به خلع سلاح هسته‌ای شبه جزیره کره به شدت متعهد است. با این وجود می‌دانست افرادی هم هستند که به اخلاص او شک دارند، اما این افراد همان کسانی هستند که او را با رفتار و اقدامات پیشینیانش محک می‌زنند.

در یک مسئله حق با ترامپ بود. کیم جونگ اون زمانی که از ترامپ پرسید راجع به او چه فکری می‌کند، دقیقاً می‌دانست که چه می‌کند؛ این سؤال برای این طراحی شده بود تا پاسخ مثبتی با خودش به همراه بیاورد و یا خطر این را به همراه داشته باشد که ملاقات در همانجا خاتمه یابد. کیم در حقیقت با پرسیدن یک سؤال به ظاهر ساده و لب مرزی، زحمت و ریسک پاسخ دادن به سؤالات طرف مقابل را از دوش خود برداشت. این نشان می‌داد که ترامپ را کاملاً در قلاب گیر انداخته است.

کیم با جدیت ادعا کرد که به خلع سلاح هسته‌ای شبه جزیره کره به شدت متعهد است. با این وجود می‌دانست افرادی هم هستند که به اخلاص او شک دارند، اما این افراد همان کسانی هستند که او را با رفتار و اقدامات پیشینیانش محک می‌زنند. او متفاوت بود. ترامپ موافقت کرد که کیم همه چیز را به کلی تغییر داده است. با این حال کیم، با پی گرفتن خط قدیمی کره شمالی که برای دهه‌ها دنبال می‌شد، تاریخ آشفته روابط کره شمالی و آمریکا را مورد سرزنش قرار داد و آن را حاصل سیاست‌های خصمانه دولت‌های پیشین آمریکا دانست. او بیان کرد که دیدارهایی که به صورت متناوب بین او و ترامپ برگزار می‌شود، می‌توانند همه بی اعتمادی‌ها را از بین برده و سرعت خلع سلاح هسته‌ای را افزایش دهند. همه اینها را من قبلاً هم شنیده بودم اما ترامپ نشنیده بود و با اظهارنظرهای کیم موافقت کرد و خاطر نشان کرد که آدمهای نظامی در طرف آمریکا زیاد بوده‌اند به خصوص اینکه کیم تا پیش از این به شدت از آمریکا و دولت‌های قبلی انتقاد می‌کرده است.

پمپئو دفتر یادداشتش را به من داد که روی آن نوشته بود: «واقعاً چرت و پرت می‌گوید». من موافق بودم.

جالب اینکه ترامپ بیان کرد که به دنبال تأیید سنا بر هر نوع توافق بین دو کشور خواهد بود که با موضع قبلی او که از اوباما در خصوص اینکه به دنبال تأیید توافق هسته‌ای ایران در سنا نبود، دفاع می‌کرد در تناقض قرار داشت. در همینجا پمپئو دفتر یادداشتش را به من داد که روی آن نوشته بود: «واقعاً چرت و پرت می‌گوید». من موافق بودم. کیم قول داد که دیگر آزمایش هسته‌ای در کار نخواهد بود و برنامه سلاح اتمی‌شان به گونه‌ای غیر قابل بازگشت از بین خواهد رفت. بعد از آن لحظه‌ای پیش آمد که جوزف استالین آن را در اجلاس‌های زمان جنگش با فرانکلین روزولت به خوبی به کار می‌گرفت؛ پیدا شدن «تندروها» در سیستم سیاسی اتحاد جماهیر شوروی. کیم «اعتراف» کرد که او با موانع سیاسی‌ای در داخل کشورش رو به رو است که نمی‌تواند به راحتی بر آنها فائق آید چرا که در کره شمالی هم مانند آمریکا تندروها وجود دارند. کیم گفت که باید به دنبال راهی برای ایجاد حمایت عمومی از این مسئله در کره شمالی باشد. او در واقع چهره‌ای جدی به خود گرفت و به مسئله مانورهای نظامی مشترک کره جنوبی- ایالات متحده اشاره کرد که حسابی روی اعصاب مردم هستند. کیم از ما می‌خواست که یا این تمرین‌های نظامی را محدود کنیم یا به صورت کامل حذفشان کنیم. او بیان کرد که در اولین اجلاسشان با مون جائه این مسئله نظامی را مطرح کرده است (که باعث ایجاد بیانیه پانمونجوم شده بود) و مون بیان کرده بود که تنها ایالات متحده می‌تواند چنین تصمیمی بگیرد.

ترامپ گفت که از همان روز ابتدای حضورش در کاخ سفید می‌دانسته که توافق کردن در چنین اجلاس‌هایی و مذاکره برایش آسان است.

ترامپ دقیقاً همانطور پاسخ داد که می‌ترسیدم و بیان کرد که از نظر او هم تمرینات نظامی تحریک آمیز و هدر دادن واقعی پول و وقت است. او گفت که از قدرتش علیه ژنرال‌ها که هیچ گاه نمی‌توانند توافقی را به ثمر برسانند، استفاده می‌کند و اعلام می‌کند که تا زمانی که دو طرف بر اساس حسن نیت مذاکره می‌کنند، دیگر تمرین نظامی‌ای در کار نخواهد بود. کیم لبخند پهنی بر چهره‌اش داشت و مرتب می‌خندید و کیم یونگ چول نیز با او می‌خندید. فکر کنید! واقعاً داشتیم لذت می‌بردیم! بعد از این در پوشش مطبوعاتی این دیدار در ایالات متحده، بعضی از اطلاعات به رسانه‌ها درز پیدا کرده بود که واضح بود از طرف وزارت دفاع صورت گرفته و بیان شده بود که متیس از اینکه ترامپ قبل از گفتن این حرف‌ها با او مشورت نکرده بود، ابراز نارضایتی کرده است. البته که نه من، نه پمپئو و نه کلی که در آن جلسه نشسته بودیم هم از این صحبت‌ها راضی نبودیم. ترامپ گفت که از همان روز ابتدای حضورش در کاخ سفید می‌دانسته که توافق کردن در چنین اجلاس‌هایی و مذاکره برایش آسان است. ترامپ از پمپئو و کلی پرسید که با این حرف موافق هستند یا نه. هر دو گفتند بله. خوشبختانه از من نپرسید. کیم بیان کرد که تندروها در کره شمالی مطمئناً از این تصمیم ترامپ در خصوص تمرینات نظامی تحت تأثیر قرار می‌گیرند و گامهای بعدی می‌تواند در فازهای بعدی گفت و گو برداشته شود. او در این باره هم شوخی کرد که دیگر از این به بعد حرف از سایز دکمه‌های هسته‌ای دو طرف نمی‌شود زیرا کره شمالی دیگر تهدیدی برای آمریکا نیست و موافقت کرد که یکی از تاسیسات آزمایش موتور موشک را برچیند.

ترامپ و کیم گفتند که می‌خواهند هر چه سریعتر بیانیه مشترک را امضا کنند، اما مشخص شد که ناهماهنگی‌های ترجمه‌ای باعث ایجاد وقفه در کار شده است و به همین دلیل مذاکرات باز هم ادامه پیدا کرد.

همانطور که جلسه ادامه می‌یافت، کیم به خودش و ترامپ به خاطر تمام چیزهایی که ظرف یک ساعت به آن رسیدند، تبریک گفت و ترامپ هم موافقت کرد که دیگران نمی‌توانستند چنین کاری انجام دهند. هر دو خندیدند. ترامپ بعد از این به کیم اشاره کرد و گفت که او تنها کسی است که اهمیت دارد. کیم موافقت کرد که کارها را به همین روال انجام می‌دهد و او و ترامپ می‌توانند با هم کنار بیایند. ترامپ به مسئله تمرین‌های نظامی برگشت و دوباره ژنرال‌هایش– همان‌هایی که نفی‌شان می‌کرد تا امتیازی در این نشست به کیم بدهد - را به باد انتقاد گرفت. کیم دوباره خندید. ترامپ در شگفت مانده بود که چطور شش ماه قبل کیم را «مرد موشکی کوچک» صدا می‌کرد و از کیم پرسید که می‌داند التون جان کیست؟ التون جان فکر می‌کرد که «مرد موشکی» تعریف از کیم است. کیم همچنان به خندیدن ادامه می‌داد. در اینجا ترامپ درخواست کرد که نسخه به زبان کره‌ای فیلم «استخدام[1]» به نمایش در بیاید که طرف کره شمالی آن را با دقت تمام روی آیپدهایی که به آنها داده بودیم، تماشا کرد. زمانی که تمام شد، ترامپ و کیم گفتند که می‌خواهند هر چه سریعتر بیانیه مشترک را امضا کنند اما مشخص شد که ناهماهنگی‌های ترجمه‌ای باعث ایجاد وقفه در کار شده است و به همین دلیل مذاکرات باز هم ادامه پیدا کرد. کیم تکرار می‌کرد که انها با هم صحبت خوبی داشته‌اند و بیان می‌کرد که خوشحال است که او و ترامپ توافق کرده‌اند که رویکرد «اقدام در مقابل اقدام» را دنبال کنند. به نوعی، من نمی‌دانستم که ترامپ چنین امتیازی داده است اما اینها در حقیقت کلمات جادویی بودند؛ دقیقاً همانهایی که من می‌خواستم از آنها اجتناب شود اما کیم فکر می‌کرد که در همین راه قدم بر می‌دارد. کیم پرسید آیا تحریم‌های سازمان ملل می‌تواند مرحله بعد باشد و ترامپ گفت که نسبت به این مسئله نظر مثبتی دارد و می‌خواهد که به آن فکر کند و این را هم ذکر کرد که البته ما صدها تحریم جدید آماده داریم که می‌توانیم اعلام کنیم. پمپئو و من نمی‌دانستیم که از چه حرف می زند. ترامپ تفسیر این جمله را به عهده کره شمالی‌ها گذاشت. کیم درباره اینکه رو به جلو حرکت کنند، امیدوار بود و از این متعجب بود که چرا پیشینان آنها نتوانسته بودند چنین کاری انجام دهند. ترامپ به سرعت جواب داد که آنها احمق بوده‌اند. کیم موافقت کرد که تمام این مدت به این دلیل طول کشیده که باید کسی مثل ترامپ و او پیدا می‌شدند و این کار را انجام می‌دادند.

 


[1] منظور بولتون از این فیلم، همان فیلمی است که شورای امنیت ملی آمریکا ساخته بود تا نشان دهد کره ای ها در قبال خلع سلاح هسته ای چه چیزهایی به دست می آورند.