سیاست پارسی
ترجمه کتاب خاطرات جان بولتون (51)

گلایه ترامپ از شکست‌های بی‌رویه آمریکا در جنگ

 کتاب خاطرات جان بولتون مشاور سابق امنیت ملی ترامپ، جنجال و سر و صدای زیادی در کل دنیا به پا کرده است. بولتون در این کتاب خاطرات که بارها از سوی دولت آمریکا تهدید شد جلوی انتشار آن گرفته میشود، به بسیاری از وجوه نادیده مدیریت ترامپ در کاخ سفید پرداخته شده است. به دلیل اهمیت این کتاب در حوزه سیاست خارجی و روابط بین الملل، سایت سیاست پارسی هر روز بخشی از این کتاب را ترجمه کرده و در اختیار علاقمندان قرار می‌دهد. با «سیاست پارسی» همراه باشید.
3071
به گزارش سیاست پارسی، 

ساعت دو بعدازظهر روز 8 نوامبر، ما در دفتر بیضی با پنس، متیس، دانفورد، کلی، پمپئو، کوتز، هاسپل و سایر کسانی که حضور داشتند جلسه‌ای تشکیل دادیم. پمپئو در حرف زدن جلو افتاد، اما ترامپ به‌ سرعت مداخله کرد: «ما داریم ضربه می‌خوریم و آن‌ها هم می‌دانند که به ما ضربه می‌زنند». سپس خاموش شد؛ گزارش‌های ژنرال بازرس ویژه افغانستان عصبانی‌اش کرده بود؛ گزارش‌هایی درباره از دلارهای مالیاتی هدررفته در افغانستان که به طرز شگفت‌آوری اطلاعات غیردقیقی در مورد جنگی می‌داد که هر دولت دیگری سعی می‌کرد آن را خصوصی نگه دارد. ترامپ گفت: «فکر می‌کنم حق با اوست» اما فکر می‌کنم این باعث ننگ ماست که او می‌تواند چنین گزارشی را به ‌صورت عمومی منتشر کند. ترامپ با اشاره به خلیل‌زاد گفت: «شنیدم مردی حقه‌باز است؛ گرچه شما هم برای انجام دادن چنین کاری به یک حقه‌باز نیاز دارید». پمپئو بار دیگر شانسش را برای حرف زدن امتحان کرد اما ترامپ ادامه داد: «استراتژی من {منظورش چیزهایی بود که ژنرال‌هایش در سال 2017 به او گفته بودند } اشتباه بود، ولی هدفم اصلاً اشتباه نبود. ما همه‌ چیز را باخته‌ایم. این شکستی واقعی بود. این هدر دادن همه‌ چیز است. این مایه شرم است. همه این تلفات. من از اینکه بخواهم راجع به این مسائل صحبت کنم، نفرت دارم.» بعد از این ترامپ موضوع اولین استفاده نظامی از [1]MOAB را مطرح کرد و به متیس گفت: «این کار بدون اینکه تو از آن آگاه باشی اتفاق افتاده است» و از این مسئله گلایه کرد که زمان استفاده از این بمب باعث شد که اثرات مورد نظر خود را نداشته باشد. همان‌طور که در اغلب موارد پیش می‌آمد، ترامپ برخی از حقایق را با سوءتفاهم‌ها و کینه‌توزی مخلوط کرده بود. متیس به فرمانده ارتش ایالات‌ متحده در افغانستان این اجازه را داده بود که از مادر بمب‌ها استفاده کند و دیگر نیازی به اجازه گرفتن در موارد دیگر نبود. تأثیرگذاری مادر بمب‌ها نیز همچنان در پنتاگون محل بحث جدی بود. یک ‌چیز کاملاً معلوم بود: قرار نبود متیس برنده این بحث با ترامپ باشد که چیزی را که می‌خواست بداند، می‌دانست. می‌دانستم که این جلسه توجیهی را نمی‌خواستم. همان ‌طور که قابل پیش‌بینی بود، متیس به سمت کار مورد علاقه‌اش رفت و به تبلیغ تلاش‌های سایر اعضای ناتو پرداخت.

ترامپ گفت : «ما هرگز از آنجا خارج نمی‌شویم. این کار را آدم احمقی به نام جورج بوش انجام داد. میلیون‌ها نفر از مردم کشته شدند میلیاردها دلار هدر رفت و نمی‌توانیم انجامش دهیم. 6 ماه دیگر؟ این چیزی است که قبل از این هم به من گفته‌اند و باز هم آنجا داریم لگد می‌خوریم.»

ترامپ گفت: «ما پول ناتو را می‌دهیم»

متیس گفت: «داعش هنوز هم در افغانستان است»

ترامپ گفت: «بگذار روسیه ترتیبشان را بدهد ما هفت هزار مایل از منطقه دوریم و هنوز هم هدف اصلی آن‌ها هستیم. آن‌ها به سواحل ما هم می‌آیند خودشان همیشه این را می‌گویند.» ترامپ با تمسخر گفت: «این نمایش ترسناکی است. بالاخره باید از آنجا خارج شویم.» کوتز بیان کرد که افغانستان موضوع امنیت مرزی برای آمریکا است، اما ترامپ گوش نمی‌داد. به من گفت: «ما هرگز از آنجا خارج نمی‌شویم. این کار را آدم احمقی به نام جورج بوش انجام داد. میلیون‌ها نفر از مردم کشته شدند میلیاردها دلار هدر رفت و نمی‌توانیم انجامش دهیم. 6 ماه دیگر؟ این چیزی است که قبل از این هم به من گفته‌اند و باز هم آنجا داریم لگد می‌خوریم.» بعد از این او به سمت بیان داستان موردعلاقه‌اش درباره این موضوع پرداخت که ما چطور هر روز معلمان مدرسه را با هلیکوپتر جابه‌جا می‌کنیم و به سر کلاس‌هایشان می‌بریم و می‌ترسیم که بلایی سرشان بیاید!» ترامپ ادامه داد: «این کارها هزینه زیادی دارد. بازرس ویژه حق داشت.» بعد از این به سمت گزارش دیگری در خصوص ساخت «خانه تعطیلات میلیارد دلاری» تغییر جهت داد و گفت: «این بی‌کفایتی از طرف ماست. آن‌ها از ما متنفرند و از پشت به ما شلیک می‌کنند. سر و دست‌ها و پاها را منفجر می‌کنند (اشاره‌اش به حمله‌ای بود که اخیراً به یکی از اعضای گارد ملی یوتا شده و او را کشته بود). هندوستان یک کتابخانه می‌سازد و آن را تبلیغ می‌کند»

به همین ترتیب پیش رفت. «ما باید از آنجا خارج شویم. کمپین من باید این خروج را انجام دهد. مردم عصبانی هستند. پایگاه {رأی} من می‌خواهد که خارج شویم. مردم من خیلی باهوش هستند، به همین دلیل بود که {دین} هلر در انتخابات سنا در نوادا شکست خورد. او از هیلاری حمایت می‌کرد.»

ترامپ گفت: «سوریه، ویتنام است. و اصلاً چرا داریم از کره جنوبی در برابر کره شمالی حفاظت می‌کنیم؟»

متیس یک ‌بار دیگر شانسش را برای حرف زدن امتحان کرد، اما ترامپ به سمت سوریه رفته بود: «من نمی‌فهمم چرا داریم داعش را در سوریه می‌کشیم. چرا روسیه و ایران این کار را نمی‌کنند؟ من مدت‌های زیادی است که در این بازی هستم. چرا داعش را برای ایران و روسیه و عراق که توسط ایران کنترل می‌شود، می‌کشیم؟» پمپئو وارد شد و گفت: «اگر این دستور باشد، ما آن را اجرا می‌کنیم اما داستان این است که پیروزی را به دست نمی‌آوریم». ترامپ جواب داد: «آنجا ویتنام است. اصلاً چرا داریم از کره جنوبی در برابر کره شمالی حفاظت می‌کنیم؟» پمپئو گفت: «فقط 90 روز به ما زمان بده» اما ترامپ جواب داد: «هرقدر بیشتر طول بکشد، این جنگ، بیشتر جنگ من می‌شود. من از شکست خوردن در جنگ‌ها متنفرم. ما نمی‌خواهیم، این جنگ، جنگ «ما» شود. حتی اگر ببریم، باز هم هیچی گیرمان نمی‌آید.» می‌توانستم ببینم که بحث ادامه دارد. متیس گفت: «این جنگ، از زمانی که وارد این دفتر شدی، جنگ تو شد» ترامپ هم آماده بود: «همان روز اولی که وارد دفتر شدم، باید به این جنگ پایان می‌دادم.» و همین‌طور ادامه پیدا کرد. ترامپ درنهایت پرسید: «چقدر زمان نیاز داری؟» و پمپئو گفت: «تا فوریه یا مارس. تا آن زمان گزینه‌ها برای خروج را آماده می‌کنیم.» ترامپ خشمگین بود، عصبانی از اینکه چیزی را می‌شنید که بارها، پیش ‌از این هم شنیده بود: «این‌ها را بارها و بارها گفته‌اند!»

بعد از این، او دوباره به انتقاد کردن از خلیل زاد و طرح این موضوع بازگشت که آیا اصلاً امضای طالبان ارزشی دارد؟ «چگونه باید بدون اینکه افرادمان آنجا کشته شوند، از آنجا خارج شویم؟ چه مقدار از تجهیزاتمان را باید جا بگذاریم؟» دانفورد برای نخستین بار صحبت کرد و گفت: «چیز زیادی نیست».

ترامپ پرسید: «چطور باید خارج شویم؟»

دانفورد گفت: «نقشه‌ای برایش طراحی می‌کنیم»

من در طول همه این مدت ساکت بودم زیرا کل برپایی جلسه اشتباهی بزرگ بود.

ترامپ به ناچار پرسید: «جان! تو چی فکر می‌کنی؟» گفتم: «به نظر می‌رسد گزینه‌های من در آینه عقب است» و دوباره توضیح دادم که چرا باید با تروریست‌ها در خانه و پایگاه خودشان روبه‌رو شویم و چرا برنامه تسلیحات هسته‌ای پاکستان مبارزه با طالبان در افغانستان را امری ضروری و حیاتی ساخته است و نباید بگذاریم که پاکستان به دست تروریست‌ها سقوط کند. دانفورد بیان کرد که اگر ما خارج شویم، او از این ترس دارد که حمله تروریستی‌ای در آینده نزدیک به خاک ایالات ‌متحده صورت گیرد. ترامپ دوباره خاموش بود و بعد: «پنجاه میلیارد دلار در سال!» در نهایت بدون اینکه اشاره‌ای به کسی کند، گفت: «تا روز ولنتاین فرصت دارید».

 

 


[1] Massive Ordnance Air Blast انفجار عظیم مواد منفجره یا همان مادر بمب‌ها -